';

Do drugiej edycji Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz” zgłoszonych zostało ponad sto pięćdziesiąt książek, co biorąc pod uwagę tak krótki staż, nie stanowi chyba liczby małej. O śląskim Juliuszu — jak wynika już tylko z pobieżnego zestawienia nadesłanych publikacji — wie większość liczących się w Polsce wydawnictw związanych z literaturą.

fot. Tomasz Wiśniewski

Można chyba uznać, że tegoroczny zestaw konkursowy nieźle oddaje nie tylko obraz tego, co pojawiło się na polskim rynku wydawniczym w zeszłym roku, ale i pewne tendencje widoczne w przestrzeni literackiej w ostatnich latach. Chodzi przede wszystkim o dominację tzw. prozy non fiction: reportażu, wspomnień, historii rodzinnych, i wyraźnie osadzonej geohistorycznie fikcji: powieści historycznej, inicjacyjnej, romansu, kryminału. Duża liczba tomów poetyckich również sporo mówi o naszym rynku, na którym poezja ciągle ma się dobrze, wbrew obiegowej — niesłusznie — opinii, uznającej ją za bardziej elitarną i mniej „życiową” formę literacką.

fot. Tomasz Wiśniewski

 

Zgodnie z założeniami nagrody interesować nas będą książki realizujące różne projekty mniejszościowe. Jest ich w tym roku sporo, tak jak sporo jest samych mniejszościowych idei: społecznych, politycznych, kulturowych, językowych, estetycznych. Otrzymaliśmy m.in. książki na temat Śląska i po śląsku, książki podejmujące temat innych mniejszości kulturowych, politycznych i społecznych, różnych form kulturowych i  polityczno-społecznych opresji, a także estetyczne eksperymenty.

fot. Tomasz Wiśniewski

Decyzją kapituły do „Juliuszowego” zestawu zostały włączone publikacje, których nam wśród nadesłanych tytułów zabrakło: Nie Konrada Góry (Biuro Literackie), Grzybowska 6/10. Lament Aleksandry Domańskiej (Wydawnictwo Krytyki Politycznej), Duchologia polska. Rzeczy i ludzie w czasach transformacji Olgi Drendy (Wydawnictwo Karakter), Glamour, kobiecość, widowisko. Aktorka jako obiekt pożądania Agnieszki Łukszy (Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego) oraz Nekroperformans. Kulturowa rekonstrukcja teatru Wielkiej Wojny Doroty Sajewskiej (Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego).

Recommend
Udostępnij
Tagged in